Getwist en Gezeur

[Posting bedoeld voor Belgische lezers]
 
Zou je je kunnen voorstellen dat zoekmachines alle zoekwoorden die je intikt en de links waarop je klikt, voor zes maand tot twee jaar bijhoudt?  En al die zoeklogs, inclusief IP-adressen, dan ter beschikking stelt aan de Belgische (of Nederlandse, of je eigen nationale) Justitie? Zodat die kan meekijken in een gegevensmassa die neerkomt op een breindump van alle burgers?

Niet in je ergste dictatuurdromen?  Toch is dit wat 9 van de 22 Belgische leden van het Europees parlement hebben gevraagd in een verklaring vorige week donderdag:

… verzoekt de Raad en de Commissie uitvoering te geven aan Richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en het toepassingsgebied ervan uit te breiden tot zoekmachines…

met als motivatie:

… zodat snel en doeltreffend kan worden opgetreden tegen
kinderporno en seksueel geweld online.

Die Richtlijn 2006/24/EG is de fameuze Data Retentie Richtlijn, aka bewaarplicht, die het parlement in 2006 goedkeurde in de nasleep van de bomaanslagen in Londen.  De bewaarplicht houdt in dat telecomproviders moeten bijhouden wanneer en waar je met wie belt, en ISP’s moeten bijhouden wanneer en met welk IP je online bent en met wie je mailt¹. 

Bovenstaande verklaring van het Europees Parlement, die dus nu ook zoekmachines wil onderwerpen aan de bewaarplicht, is nog lang geen wet, maar nu 371 EP-leden ze ondertekend hebben, wordt het onderwerp geagendeerd in het EP, en de Raad van Ministers en de Commissie krijgen dit als standpunt van het parlement op hun bord.  Niemand kan tegen bestrijding van kinderporno en seksueel geweld zijn, toch?  Op die nobele bedoeling hebben de voorstanders ingezet (monddood gemaakt kindje met grote vragende ogen…).  De afkeer van kindermisbruik volstaat blijkbaar om ons allemaal als potentieel verdachte te beschouwen en de ontelbare intenties, gedachten, wensen die we dagelijks aan zoekmachines toevertrouwen voorwerp van onderzoek te maken (we zitten akelig dichtbij het vervolgen van gedachten).  Nog afgezien van de risico’s van lekken en misbruik van die informatie².

Van de 22 Belgische Europarlementsleden hebben er 9 hun handtekening onder deze verklaring gezet³:

• Marianne Thyssen, CDenV
• Kathleen Van Brempt, SPA
• Derk Jan Eppink, Lijst De Decker
• Philip Claeys, Vlaams Belang
• Frank Vanhecke, Vlaams Belang
• Louis Michel, MR
• Frédérique Ries, MR
• Anne Delvaux, CDH
• Mathieu Grosch, Duitstalige Christendemocraten

In Nederland heeft Bits of Freedom een emailcampagne gevoerd tegen de verklaring (1, 2, 3) en heeft een aantal parlementsleden kunnen overtuigen (slechts 5 van de 26 Nederlandse MEP’s hebben getekend, alle uit de christelijke hoek).  In België is er bij mijn weten géén centraal punt voor informatie rond online privacy: ik ken enkel tijdelijke initiatieven zoals de campagne tegen de bewaarplicht en “Win uw privacy” van de Liga voor de Rechten van de Mens.

Meer lezen: Webwereld, Bits of Freedom

1. De Richtlijn is, door de val van de regering, in België nog niet in wet omgezet.  In Nederland wel, maar door onduidelijkheid over details, wachten telco’s en ISP’s met de uitvoering. [↩]
2. Ironisch genoeg is er al maanden getouwtrek tussen de grote zoekmachines en een andere Europese instelling, WP29, de samenwerking van privacy organisaties, die er net willen voor zorgen dat zoekmachines hun bewaartermijn zo kort mogelijk houden [↩]
3. Bron: deze Zweedse website [↩]