Getwist en Gezeur

Veranderingen merk je pas goed op als je over langere tijd terugkijkt.  Bij het opruimen vandaag op twee bijna identieke facturen gestoten van mijn favoriete Gentse hardwareboer:

Voor €45 kreeg je in april 2004 een memory stick van 128MB, zomer 2008 was dat 8GB.

64 Keer meer van hetzelfde op 4 jaar tijd.

Het leek alsof het kanaal van de Twitteraars snel verzadigd was - ik heb maar twee van mijn invites uitgedeeld.  De eenzame connectie-arme Googelaar op zoek naar invitation codes kan hier zijn gading vinden:

1. E1QR2M
2. 5JE8QZ
3. TDHRHN
4. PWGQZF
5. Q6XR1S
6. DJLKAS
7. SCI987
8. ARVQRY

Mocht je er gebruik van willen maken, werk van boven naar onder en geef in de commentaren even mee aan welk nummertje je zat.  Dan heeft degene die na je komt wat minder probeerwerk

De prijszetting van het onder de slogan “free mobile internet” gelanceerde Mobilevikings.com deed me nog eens de tarieven vergelijken met mijn Nederlands T-mobile iPhone abonnement.  Gewoon mijn situatie zoals die nu is, met wat ik in België voor een vergelijkbaar gebruik bij MobileVikings zou betalen.

Maar wel representatief voor het doelpubliek waar Mobilevikings op mikt: intensieve mobiele internetgebruikers, die (dus) daarvoor ook een smartphone in de €400-600 prijsklasse aangeschaft hebben.

De uiteindelijke prijs per maand zal sterk afhangen van je belverbruik.  Met 62,5 minuten bel je net het minimumbedrag van €15/maand weg bij MobileVikings. Eén uur per maand (2 minuten/dag) lijkt een heel conservatieve schatting, toch? 

Als we geen extra belkosten rekenen en de aankoopprijs van het toestel uitsmeren over 24 maand³ dan krijgen we:

Het blijft een vergelijking van appelen met citroenen, maar toch: zelfs de extreem spaarzaam bellende mobiele internetter is met MobileVikings nog altijd niet goedkoper af dan een standaard contract-met-koppelverkoop bij een Nederlandse operator.  Bel je vaker, dan ben je nog steeds beduidend duurder uit.

Overigens lijkt met het businessmodel van Mobilevikings wel gebaseerd te zijn op de (relatief dure) supplementaire belminuten die je uiteindelijk toch wel zal gaan verbruiken (tenzij je een tweede goedkoop toestel met voice abonnement ernaast aanhoudt). Het valt bijvoorbeeld op dat de registratiewizard je alleen maar aanbiedt om een al bestaand nummer over te dragen ipv een nieuw nummer aan te vragen (enkel voor je dataverkeer - hoewel er natuurlijk omwegen zijn).

1. ik heb er eerlijk gezegd geen idee van of het mogelijk is de Iphone SIM-card te gebruiken in datamodem voor PC - kan de operator dat nagaan adhv het IMEI-nr? [↩]
2. Ipod syncen gebeurt over wifi, dat verbruik telt niet mee - net als de rest van het verbruik thuis over wifi [↩]
3. de contractduur van het T-Mobile abonnement… maar waarschijnlijk ook de verwachte levensduur van het toestel! [↩]

Sinds vorige maand heeft de Belgische Privacy Commissie een enquête online staan: “Publieke bevraging direct marketing”:

“Direct marketing en uw privacy – er is al ontzettend veel over gezegd en geschreven. Maar hoe zit dat nu eigenlijk precies? Wat kan en wat niet? Niemand die het nog weet. Hoog tijd dus om daar duidelijkheid in te scheppen. Daarom wil de Commissie over direct marketing een evenwichtig standpunt bepalen. Alleen door alle marktspelers daarin te betrekken kan ze dit bereiken. Wie zijn nu die marktspelers? Aan de ene kant zijn er de bedrijven die de direct marketingberichten versturen en aan de andere kant is er de burger, u dus, die ze ontvangt.”

Eerder in juni had de Commissie haar “nota direct marketing” voorgesteld, een stevig gestoffeerde tekst die een interpretatie geeft van de privacywet¹.  Die tekst is bedoeld voor bedrijfswereld en consumentenverenigingen, dus ik vermoed dat organisaties als het Belgisch Direct Marketing Verbond al hun huiswerk gemaakt hebben.  Via de enquête kan het bredere publiek aan het woord komen.

Je vindt er vragen die heel vertrouwd moeten klinken voor wie in de webwereld met online marketing bezig is:

• viral marketing: “Hebt u ooit al de persoonsgegevens (naam, adres, enz.) van uw vrienden doorgegeven in ruil voor een geschenk of korting?“ en omgekeerd “Hebt u er iets op tegen als uw vrienden uw gegevens doorgeven aan een onderneming waardoor u ongevraagd direct marketingberichten zal ontvangen?“
• gebruik van publiek beschikbare gegevens voor direct marketing (”publieke bronnen raadpleegbaar zoals via internet (bv. website), via familiale berichten (bv. geboortebericht, overlijdensbericht, huwelijksaankondigingen, …), via uw werkgever (website onderneming) of via wettelijke berichten (bv. uittreksels uit de bijlagen van het Belgisch Staatsblad, kadastrale informatie, …)”)
• opbouwen en verkopen van profielinformatie

Je zou verwachten dat dit initiatief al uitgebreid becommentarieerd zou zijn in de blogwereld, voor heel wat (online) marketeers hét discussiemedium bij uitstek… maar niets is minder waar.  Ik vond geen enkele vermelding van de enquête terug (Google blogsearch, Technorati).

Voor een deel kan dat ook aan de online PR van de Commissie zelf liggen.  Net zoals bij veel overheidsorganisaties (ik werp geen steen!) kan er nog een inhaalslag gemaakt worden als het gaat om online aanwezigheid, met name als het gaat over RSS feeds.  Als je op de hoogte wil blijven van het nieuws van de Belgische Privacycommissie, abonneer je dan op deze RSS Feed die ik begin juni gemaakt heb.

Voor de Nederlandse lezers: met het nieuws en de persberichten van het Nederlandse equivalent cbpweb.nl had ik in april² feeds gemaakt bij Yahoo Pipes.

1. voluit: wet van 8 december 1992 tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer ten opzichte van de verwerking van persoonsgegevens [↩]
2. het College bescherming persoonsgegevens is mijn huidige werkgever maar de feeds dateren dus van voor ik er aan de slag ging [↩]

Op een presentatie van eMich (foto, samenvatting) op Barcamp Rijsel had ik nog beweerd dat anonieme registraties niet mogelijk zijn voor .be domeinnamen.  Dat is in zekere zin zo, omdat je bij de registratie van een domeinnaam je (echte) naam, adres, telefoonnr. en mailadres hoort op te geven (zodat je gecontacteerd kan worden als verantwoordelijke van een website).

Sinds 1 maart is dns.be echter gestopt met het publiceren van naam, adres en telefoonnummer van particuliere bezitters van domeinnamen.  Enkel het mailadres wordt nog vermeld.  Dat hoort nog steeds een werkend mailadres te zijn, maar hoeft zeker niet noodzakelijk je naam te bevatten (zie screenshot voor pietel.be).  Op die manier kan je dus met een iets geruster gemoed vertellen op je weblog dat je op vakantie gaat, zonder te hoeven te vrezen voor een “Inbraak 2.0″ :-).

Dns.be kan wel je adresgegevens doorgeven aan derden die daar “legitieme redenen” voor hebben, en een “gemotiveerd verzoek” indienen bij Dns.be (zie paragraaf 7 in de algemene voorwaarden).  Wat “legitiem” en “gemotiveerd” is, wordt niet gespecifieerd.  Je mag echter veronderstellen dat het niet de intentie is van dns.be om de privacy te beschermen van websitehouders die het zelf niet zo nauw nemen met andermans privacy, reputatie of veiligheid…

Aan die wijziging van politiek is blijkbaar niet zoveel ruchtbaarheid gegeven.  Het is niet als bericht terug te vinden op hun eigen nieuwspagina, er schijnt een artikel verschenen te zijn in de (papieren versie van) DataNews, en later in De Tijd en op 6minutes.

En ook al is de wijziging met terugwerkende kracht uitgevoerd, in veel gevallen heeft ze geen effect.  Blijkbaar baseert dns.be zich op het veld “organisatie” om te zien of een domeinnaamhouder particulier is of niet.  Veel particuliere bezitters vullen blijkbaar bij registratie toch iets in - omdat ze de (kleine) uitgave als onkost willen gebruiken in een eventuele zelfstandige nevenpraktijk, of domweg omdat ze denken dat het veld verplicht is (en iets invullen als “private person” of de domeinnaam nog eens herhalen).

Wil je als .be-bezitter dus niet fysiek terug te vinden zijn voor wie daar geen redenen toe heeft - check dan nog eens het veld “organisation” bij je registrant…

Dank aan Frank Louwers van Openminds voor de info via Twitter.